De milde organisatie

Ik ben bezig met het oprichten van een nieuw bedrijf onder de naam 'De milde organisatie'.

De milde organisatie is wat ik hoop en wat ik denk dat mogelijk is: organisaties die milder, zachter, menselijker zijn ingericht, maar ook medewerkers die beter in staat zijn om stress en life events te hanteren. Beide aspecten zijn nodig, in mijn ogen: er is iets nodig aan de kant van mensen zelf, maar ook aan de kant van organisaties. 

 

Een verstoorde balans

Die balans is nu in mijn ogen verstoord. Ik heb de indruk dat, wanneer medewerkers binnen organisaties vastlopen, veel verantwoordelijkheid bij de medewerkers zelf wordt gelegd. Organisaties bieden weliswaar ruimte (bijvoorbeeld voor een sabbatical) of ondersteuning (bijvoorbeeld coaching), maar het vastlopen van een medewerker is maar heel zelden aanleiding voor zelfonderzoek binnen de organisatie. Met andere woorden: de werknemer moet veranderen, niet de organisatie. Dit terwijl processen rondom 'vastlopen' vaak ook een gevolg zijn van factoren binnen de organisatie.

Op dit moment volg ik een postacademische opleiding tot mindfulnesstrainer. Mindfulnesstrainingen zijn een effectief middel om medewerkers te leren om bijvoorbeeld met stress om te gaan. Ik denk dat mensen zelf een hoop kunnen doen rondom stress, bijvoorbeeld door zich bewust te worden van automatische stressreacties, en te leren hoe ze zelf stressreacties in stand houden of zelfs vergroten. Stress en pijn horen bij het leven, als 'condition humaine', maar je hoeft het niet groter te maken dan het is. Dat kun je leren. En ik denk overigens dat studenten dit al zouden moeten leren; het is in mijn ogen merkwaardig dat zij allerlei inhoudelijke kennis en vaardigheden opdoen, maar geen tools meekrijgen die hen helpen om met bijvoorbeeld werkstress en andere uitdagingen op de werkvloer om te gaan.

Tegelijkertijd maak ik me zorgen over mindfulnesstrainingen die worden ingezet opdat medewerkers 'het beter kunnen uithouden in de organisatie'. Als mensen worstelen binnen een organisatie, is een logische vraag: gaat er misschien ook iets mis binnen de organisatie? Door deze vraag te stellen, wordt de verantwoordelijkheid evenredig verdeeld over medewerker en organisatie, en kan er een vruchtbare situatie ontstaan van waaruit echte verandering mogelijk is.

 

De binnenkant van een organisatie

Organisaties hoeven geen plek te zijn waar altijd alles pais en vree is. Dat is niet wat ik met 'mild' voor ogen heb. Maar ik denk wel dat organisaties vandaag de dag te weinig ruimte bieden aan de mens en vooral dat wat menselijk is: dat mensen soms moe zijn, dat mensen fouten maken, dat mensen in hun privé-leven veel op hun bordje kunnen hebben, en dat mensen dus perioden hebben waarin ze minder presteren en dat daar niets (niets!) mis mee is. Eén van de mensen die ik voor mijn boek 'Keerpunt' mocht interviewen - een voormalig HRM-manager bij een ministerie - sprak bijvoorbeeld de wens uit voor een levensfasebewust personeelsbeleid. Maar er zijn meer aspecten waar ik veranderingen nodig acht, bijvoorbeeld rondom een prestatiecultuur en de eenzijdige focus op dat wat niet goed gaat; de vaak hiërarchische machtsstructuur binnen organisaties (waarvan we weten dat dit mensen depressief kan maken); maar ook op de wat subtielere niveaus, zoals beleid dat eigenlijk gebaseerd is op negatieve mensbeelden. Een andere gesprekspartner - een middenmanager in een ziekenhuis - vertelde mij dat bepaalde controlemechanismen in zijn ziekenhuis in het leven waren geroepen omdat het onderliggende mensbeeld is: de mens die mogelijk misbruik maakt van financiële ruimte. Mensen voelen dit, het doet iets met hen; iets dat aan de 'binnenkant' van de organisatie gebeurt. Ik vind dat erg en vooral heel zonde, omdat ik denk dat veel stress en verzuim niet nodig zijn en er veel potentieel verloren gaat. Het valt me op, tijdens de interviews voor mijn boek, dat mensen zo graag iets willen betekenen voor een ander; zo graag van waarde willen zijn en iets bij willen dragen. Daar ruimte voor te maken, daarvan wordt iedereen gelukkiger en organisaties gezonder.

 

Gesprekken met CEO's en milde organisaties

De komende tijd zal ik een dienstenpakket ontwikkelen voor diverse doelgroepen.

In dit verband wil ik met name CEO's van grotere organisaties interviewen, net zoals ik eerder medewerkers en middenmanagers heb geïnterviewd. Ik ken het narratief 'van onderaf' in organisaties (zoals ik dat ook verwoord in 'Keerpunt'), maar ik vermoed dat er 'van bovenaf' van een heel ander narratief of paradigma sprake is. Ik ben benieuwd naar de taal en denkbeelden van beleidsmakers, naar hun idealen en zorgen, naar de manieren waarop zij worden begrensd door bijvoorbeeld politieke besluiten.

Ook ben ik benieuwd naar de verhalen van mensen die werken binnen organisaties waar ze zich prettig voelen, organisaties die al mild en menselijk zijn ingericht. Ik ben benieuwd hoe de organisatie dat heeft bereikt en wat daarvoor nodig is. 

Ik ga graag in gesprek (zie contactformulier)!